عیسی بهادری







درباره من

عیسی بهادی در سال 1284 در روستای آقچه کهریز شهرستان کمیجان واقع در استان مرکزی چشم به جهان گشود.

وی با گذراندن تحصیلات، به تهران آمده و هنرآموز مدرسه صنایع مستظرفه شد که سرپرستی آن را کمال الملک به عهده داشت. او در این دوران مبانی نقاشی کلاسیک، آناتومی، پرسپکتیو و طبیعت‌سازی را نزد استاد اسماعیل آشتیانی و آموزه های مینیاتوری را نزد استاد حسین بهزاد فرا گرفت.

عیسی بهادری که به اصفهان و مرکزیت هنرهای سنتی در این شهرعلاقه وافر داشت، برای مطالعهٔ کاشی‌ها، گچ‌بری‌ها و نقاشی‌های بناهای تاریخی، سفرهای پژوهشی به این شهر داشت.


بعد از پایان یافتن دوره تحصیل در مدرسه صنایع مستظرفه، به استخدام هنرستان هنرهای زیبا در تهران درآمد و با راه‌اندازی هنرستان هنرهای زیبای اصفهان، در سال ۱۳۱۵ به سرپرستی این هنرستان انتخاب شد. او در آنجا ضمن تدریس (دروسی نظیر طراحی فرش، مینیاتور، نقاشی رنگ و روغن)، به احیای هنرهای سنتی ایران و نوآوری در طراحی ایرانی پرداخت.

عیسی بهادری در سال ۱۳۴۵ بعد از سی سال سرپرستی هنرستان هنرهای زیبای اصفهان به سمت مدیر کل صنایع اصفهان منصوب شد و از آنجا که مقام اداری مورد علاقه او نبود پس از دو سال بازنشسته شد.

استاد بهادری در احیای طرح‌های سنتی ایرانی بسیار کوشید. در عین حال طراحِ هنرمندی بود که در رشته‌های فرش، منبت، خاتم، موزائیک، کاشی و قلم‌زنی آثار ماندگاری از خود بر جای گذاشت. بهادری و شاگردان او در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان را به عنوان یکی از پیشگامان تأثیرگذار طرح فرشِ اصفهان در سدهٔ اخیر قلمداد می‌کنند. او بر اساس مبانی هنر ایرانی-اسلامی و خصوصیات صوری اصول تزئینیِ اسلیمی و ختایی، طرح‌ها، نقش‌مایه‌ها و آرایه‌های نوینی با مضمون‌های فلسفی، عرفانی و اساطیری ارائه کرد. ضمن اینکه، او برای هر طرحی بر اساس موضوع انتخابی، دست به ابداع نقوش جدیدی می‌زد.

بهادری را می توان مبتکر نقش‌های گل، برگ و پرنده به جای اشکال هندسی بر روی خاتم دانست؛ او همچنین در سال ۱۳۳۸ برای نخستین بار چهره‌بافی را به شیوه نقاشی اجرا نمود.

استاد بهادری شاگردان موثر و بسیاری همچون محمود فرشچیان را پرورش داد. استاد فرشچیان درباره عیسی بهادری می‌گوید: «استاد عیسی بهادری در طول تاریخ هنر ایران، بزرگترین استاد در زمینه [طراحی] کاشی، فرش، مینیاتور و تا حدی نقاشی بود و انسان جامع و کاملی در زمینه‌هایی که به آن اشاره کردم به شمار می‌رفت. تصور می‌کنم والاترین ویژگی او ایجاد رغبت در شاگردان بویژه خود من بود و به واسطه بیان گیرا و جذابی که داشت، می‌توانست به خوبی این شور و شوق را در شاگردانش ایجاد کند… [راهنمایی‌های او] در خودسازی من خیلی مؤثر بود.»

استاد عیسی بهادری که سال های آخر عمر خود را در پاریس به سر می برد در تاریخ 21  آبان 1365 دار فانی را در همانجا وداع گفت.







مهارت های من

گل و مرغ

90%

مینیاتور

100%

چهره بافی

80%






خدمات من







تحصیلات من

    تحصیلات

    اساتید

  • حسین بهزاد

  • اسماعیل آشتیانی