احمد ارچنگ







درباره من

استاد احمد هرتمنی معروف به ارچنگ فرزند ملا محمد هرتمنی ( از عرفای مسجد سید اصفهان ) در سال 1293 در محله ­ی بید آبادشهر اصفهان چشم به جهان گشود. ملا محمد که فردی روحانی بود احمد را در سن 4 سالگی به مکتب فرستاد. وی از همان دوران طفولیت استعداد طراحی خود را نمایان ساخت. هنگامی که کلاس پنجم را گذراند توسط مدیر مدرسه به یک کارگاه قالیبافی معرفی شد و بسیار به این کار مشتاق گشت. استاد ارچنگ در این زمینه گفته است: « در آنجا ( کارگاه قالیبافی ) چنان شیفته ­ی این کار شدم که سریعاً قالیبافی و سپس نقشه­ خوانی را یاد گرفتم و مشغول ساختن نقشه­ های فرش شدم. » ارچنگ مشوق خود را در این کار استاد غلامحسین اسلیمی می­داند که از اساتید قالیبافی بوده است. اسلیمی، ارچنگ را برای رنگ­ آمیزی و نقطه ­چینی طرح­ های استاد گچکار نصرالله رفاییل به باغ ملّی برد. با ادامه ­ی کار در باغ ملّی، بزرگانی همچون پوپ از کار ارچنگ دیدن می­کردند. پوپ ارچنگ را به الهام گرفتن و طرح زدن از روی بناهای تاریخی تشویق می­کرده است و این تشویق ­ها تاثیر به سزایی در رشد و پیشرفت ارچنگ داشته­ اند. پیش از تاثیرپذیری از راهنمایی ­های پروفسور پوپ، توجه اصلی ارچنگ بیشتر به نقش­ های حیوانی و انسانی بوده است.

پس از آن استاد ارچنگ در کارگاه ­های افرادی چون مهدی ­خان حقیقی، شورشی، انصاری و براسور که کاردار فرانسه در ایران بود نقشه ­کشی کرد. به گفته ­ی خود او، اولین نقشه ­ای که طراحی کرده است، طرح گنبد مسجد شاه ( امام امروزی ) بوده است.

وی در سال 1313 در حالی که فقط 20 سال سن داشته است، در مسابقه طراحی کاشی پشت و بغل‌های میدان نقش جهان اصفهان که از طرف شهرداری اصفهان و زیر نظر آندره گدار فرانسوی ( سرپرست وقت اداره باستان‌شناسی ) به جهت مرمت آن بنا برگزار شده بود، رتبه ­ی نخست را بدست آورد و به گفته ­ی خودش، زمینه ی مساعدی برای کار و تجربه روی طرح‌های مختلف ایرانی در زمینه کاشی به دست آورد. وی رفته رفته مهارت و تجربه ­ی بیشتری کسب می­کرد و همزمان نامش نیز بیشتر مطرح می­شد. ارچنگ در سال 1321 نیز فرشی بافت که بوسیله ­ی فرماندار اصفهان به تهران فرستاده شد و در آنجا بسیار مورد توجه قرار گرفت.

استاد ارچنگ را می­توان زنده کننده ­ی نقش اصیل اصفهان و صفوی در فرش دانست چرا که توانست با اصالت دادن به نقش اسلیمی، انواع ترنج، گل­ های شاه عباسی و نقش های تخیلی و انتزاعی و نامیرا، صنعت فرش را از رکود برهاند و آنچه امروز در فرش دستبافت و حتی ماشینی اصفهان دیده می­شود، اغلب حاصل زحمات ارچنگ است. او توانست با ترکیب اسلیمی ­های پیچ در پیچ نقش­ های بدیع بسیاری خلق کند.

در نهایت احمد ارچنگ پس از خدمات بسیار به فرهنگ و هنر ایرانی و زنده و مطرح کردن فرش صفوی اصفهان، در سال 1369 دارفانی را وداع گفت.

از شاگردان وی می­توان به عباس کرباسیون، اکبر میناییان، و رحمت الله شادمان اشاره کرد که هر یک از نامداران این حوزه هستند. استاد اکبر زرین نقشه نیز از شاگردان به نام احمد ارچنگ است که به یاد او آموزشگاهش را ارچنگ نامیده است.







مهارت های من

لچک ترنج

100%






خدمات من







نمونه کارهای من







تحصیلات من

    تحصیلات

    اساتید

  • غلام حسین اسلیمی

  • نصرالله رفاییل

  • پروفسور آرتور پوپ